Climax (2018)

Gerilim.jpg
dramyeni.jpg
müziky.jpg
climax.jpg

Yönetmen: Gaspar Noé

Yıldızlar: Sofia Boutella, Romain Guillermic, Souheila Yacoub

Ödüller: Cannes F.F. - Sanat Sineması Ödülü, Neuchetel F.F.- En İyi Film, Sitges F.F. - En İyi film

Bence: Geri Dönüş Yok – Irrevesible (2002), Boşlukta - Enter The Void (2009), Aşk-Love (2015) ile zihinlere kazınan ve herkesin kendisine karşı müspet ya da menfi güçlü duygular beslediği, Yeni Fransız Aşırığı’nın poster çocuğu yönetmen Gaspar Noé izleyicisine derin bir sinematik deneyim duyumsatıyor... Bu yolda ayağına dolanacak bir hikayeden vazgeçebilmiş. Noé, kıvrak ve dolanbaçlı bir senaryodan kaçarak, özdeşleşecek kadar tanıyabileceğimiz karakterlerden de uzak durarak harika bir iş yapmış – strateji; yapmayı seçtiklerimizden ziyade, amaca uzanmak için nelerden vazgeçtiğimizdir.

climax 5.jpg

Film izleyiciyi götürmek istediği yere ulaştırmak için ruhuna işlemiş nihilistik-cehennemi bir çift motorlu araç kullanıyor: Noé zevki görselleştirdiği bir sahnenin hemen üstüne, tüm sahneyi ve içindekileri cehennemin içine döküyor, sonra aynı sahne fırtınada batıp çıkan gemi burnu gibi yeniden yükselebiliyor ve bu döngü film boyu tekrarlanarak izleyicinin kalın derisini yumuşatıyor – Noé’nin artık kolayca nüfuz edebileceği bir hale getiriyor. İzleyicinin, Noé’nin duyumsatmaya çalıştığı tecrübenin içine Noé’nin kurduğu sırayla girip kademe kademe gömülmesini, sonunda kaybolmasını önemsediğimden öyküyle ilgili tek kelime etmekten imtina ederim ve size de fragmanı bile izlememenizi tavsiye ederim.

climax4.jpg

Noé, bir yandan yüksek dozda LSD tecrübesini duyumsatırken diğer yandan superegosu baskılanan insan doğasını incelemek veya ifşa etmek için izleyiciyi günümüz sosyal gerilimleriyle tohumladığı ve hedonizmiyle kırmızı bir ton kattığı sahnenin merkezine, bir şiddet ve cinsellik sarmalına atıyor. En temel güdülerin hüküm sürdüğü halüsinatif bir cangılda en ilkel etkileşimler yaşanırken,Climax tüm öğeleriyle izleyicinin duyularını esir alacak ağırlıkta bir sinematik tecrübeye dönüşüyor.

climax5.jpg

Müzikler ve koreografiler hem başlı başına harikalar, hem filmin girişinde filmin temposunu ve tonunu belirliyorlar hem de izleyiciyi aksiyon başladığında çıkacağı hıza ısındırıyorlar. Tek plan giriş, izleyiciyi hazırlayıp film gazı sonuna kadar köklediği yüksek hızlıdan öte, insanı savuranından yüksek ivmeli sekanslara vardığında, izleyicinin bu roller-coaster sarsıcılığındaki tecrübeye hazır olmasını ve bir an olsun filmden kopmamasını sağlıyor.

climax 3.jpg

Sarsıcı içeriğinden bağımsız bakınca duyumsatmak/izleyici zihninde yaratmak istediğini sinematik araçlar ile yaratmayı başarması her türlü övgüyü hak ediyor. Noé, insanı yine uç koşullara fırlatip ampirik bir deney, hatta bir tür simülasyon yaratmış.

Benim için Climax harika geçtiğini düşündüğüm filmekimi sonbahar film günlerinin, Cuaron’un Roma’sı ile birlikte en iyi iki filminden biri oldu. Tekrar izlemek için sabırsızlanıyorum. İleri seviyede rahatsız edici sahneleri olduğunu hatırlatarak kendini “çok empatik” bulan izleyicileri uyarmış olayım.

7.5-1.JPG
Dengeli_OK_sol1.png
FelsefiDerinlik_08.png
GorselZenginlik_05.png

Puan:

9.JPG

Puanlama, 10 üzerinden yapılmıştır ve tamamen kişisel tercihlere dayanmaktadır. Notun belirlenmesi için kullanılan kriterler tamamen keyfi bir biçimde oluşturulmuş ve bu kriterlerin ağırlıklandırılmasında da benzer bir metodoloji kullanılmıştır. Notlar nümerik değil, kategoriktir.

Fragman