Edebiyatta Zamanda Seyahat ve Zaman
Antik Yunan’da dönemin baskın görüşüne göre zaman, oluş ve bozuluşa tabi varolanlar kümesine dâhil edilirken, varlık değişmeyen olarak idealize edilmişti. “Ex nihilo nihil fit” (varolan hiçbir şeyin yok olmaz yok olanın da varlığa gelemez) görüşü değişime alan açan bir döngüselliği zorunlu kılmaktaydı. Ortaçağ’da bu döngüsel zaman anlayışı yerini çizgisel zaman anlayışına bıraktı.
Read More